Kolumna to pionowy element konstrukcyjny, który przenosi obciążenia w dół. Przenosi ciężar belek, płyt i dachów na fundament. Działa głównie na ściskanie. Krótka, gruba kolumna ulega zgnieceniu. Wysoka, smukła kolumna ulega ugięciu. Zależność między długością, kształtem i materiałem decyduje o tym, ile obciążenia może ona przenieść. Kolumny są jednym z najstarszych elementów konstrukcyjnych w architekturze. Grecy rzeźbili je z kamienia. Rzymianie udoskonalili ich proporcje. Współcześni inżynierowie budują je ze stali i żelbetonu.

Kolumny występują w wielu rodzajach. Słup stalowy ma często kształt litery I lub jest wykonany z pustej rury. Słup betonowy jest zbrojony prętami zbrojeniowymi i może być odlewany na miejscu lub prefabrykowany. Słup drewniany jest stosowany w lekkiej konstrukcji szkieletowej. Słup kompozytowy łączy stal i beton. Słup może być odsłonięty lub ukryty w ścianie. W niektórych budynkach kolumny są eksponowane. W innych są ukryte.

Połączenia są istotne. Słup musi przenosić obciążenie na fundament i odbierać obciążenia z belek i płyt znajdujących się powyżej. Słabo dopracowane połączenie może ulec uszkodzeniu, zwłaszcza pod wpływem obciążeń sejsmicznych lub wiatrowych. W strefach trzęsień ziemi słupy muszą być zaprojektowane tak, aby zginały się bez pękania, a połączenia muszą być mocniejsze niż elementy konstrukcyjne. Słup to prosta koncepcja. Inżynieria – nie.