Możesz rozpuścić łyżeczkę cukru w ​​wodzie. Dodawaj cukier, aż w końcu przestanie się rozpuszczać. Roztwór jest nasycony. Rozpuszczalność to maksymalna ilość substancji rozpuszczonej, jaką można rozpuścić w danej ilości rozpuszczalnika w danej temperaturze. Zazwyczaj wyraża się ją w gramach substancji rozpuszczonej na 100 mililitrów rozpuszczalnika. Rozpuszczalność zależy od rodzaju substancji rozpuszczonej i rozpuszczalnika, temperatury oraz ciśnienia.

Zasada jest prosta: podobne rozpuszcza się w podobnym. Rozpuszczalniki polarne rozpuszczają substancje rozpuszczone polarne i jonowe. Rozpuszczalniki niepolarne rozpuszczają substancje rozpuszczone niepolarne. Woda rozpuszcza sól i cukier, ale nie olej. Heksan rozpuszcza olej, ale nie sól. Temperatura wpływa na rozpuszczalność. W przypadku większości ciał stałych rozpuszczalność rośnie wraz z temperaturą. W przypadku gazów rozpuszczalność maleje wraz z temperaturą. Dlatego ciepłe napoje gazowane szybciej gasną niż zimne. Ciśnienie wpływa na rozpuszczalność gazów. Prawo Henry'ego głosi, że rozpuszczalność gazu jest proporcjonalna do jego ciśnienia parcjalnego. Dlatego napoje gazowane są butelkowane pod ciśnieniem.

Rozpuszczalność jest ważna w chemii, biologii i przemyśle. Określa ona sposób wchłaniania leków przez organizm. Wpływa na przemieszczanie się zanieczyszczeń w glebie i wodzie. Kontroluje powstawanie minerałów i zachowanie składników odżywczych w glebie. Jest wykorzystywana w krystalizacji, ekstrakcji i chromatografii.

Stała iloczynu rozpuszczalności, Ksp, opisuje stan równowagi między trudno rozpuszczalną solą a jej jonami w roztworze. Służy do przewidywania, czy powstanie osad. Jeśli iloczyn jonowy przekracza Ksp, powstaje osad. Jeśli jest niższy, roztwór jest nienasycony.