Obciążenie zwrotne to anulowanie płatności zainicjowanej przez bank posiadacza karty. Ma ono miejsce, gdy klient kwestionuje obciążenie, a bank uznaje, że transakcja była oszukańcza, nieautoryzowana lub dotyczyła towarów i usług, które nigdy nie zostały dostarczone. Bank anuluje płatność, pobierając pieniądze od sprzedawcy i zwracając je klientowi.

Proces obciążenia zwrotnego podlega zasadom sieci kart płatniczych, a nie przepisom prawa. Visa, Mastercard i American Express wyznaczają terminy i procedury. Klient składa reklamację do swojego banku. Bank przeprowadza dochodzenie i, jeśli uzna sprawę za zasadną, wystawia tymczasowy kredyt i przesyła obciążenie zwrotne do banku sprzedawcy. Sprzedawca może zaakceptować obciążenie zwrotne lub odwołać się od niego, przedstawiając dowody, takie jak potwierdzenie dostawy lub podpisana umowa. Jeśli sprzedawca wygra, obciążenie zwrotne zostanie cofnięte.

Obciążenia zwrotne stanowią element ochrony konsumenta. Obejmują one transakcje oszukańcze, niedostarczone towary i błędy w rozliczeniach. Są jednak również nadużywane. Niektórzy klienci zgłaszają obciążenia zwrotne zamiast ubiegać się o zwrot pieniędzy – praktyka ta nazywana jest „przyjaznym oszustwem”. Sprzedawcy płacą opłaty za obciążenie zwrotne, zazwyczaj od 20 do 100 dolarów, a do tego tracą sprzedaż. Wysokie stawki obciążeń zwrotnych mogą doprowadzić do całkowitego wykluczenia sprzedawcy z przetwarzania płatności kartą.

Sprzedawcy mogą ograniczyć liczbę obciążeń zwrotnych, stosując jasne opisy płatności, wysyłając przesyłkę z możliwością śledzenia i szybko reagując na skargi klientów. Zapobieganie jest tańsze niż walka.