Een chargeback is een terugboeking van een betaling die door de bank van de kaarthouder is geïnitieerd. Dit gebeurt wanneer een klant een transactie betwist en de bank erkent dat de transactie frauduleus of ongeautoriseerd was, of betrekking had op goederen en diensten die nooit zijn geleverd. De bank draait de betaling terug, waarbij het geld van de verkoper wordt afgeschreven en aan de klant wordt terugbetaald.

Het terugboekingsproces wordt geregeld door de regels van de kaartnetwerken, niet door de wet. Visa, Mastercard en American Express bepalen de termijnen en procedures. De klant dient een geschil in bij zijn of haar bank. De bank onderzoekt het geschil en, indien gegrond, verstrekt een voorlopige creditering en stuurt de terugboeking door naar de bank van de verkoper. De verkoper kan de terugboeking accepteren of aanvechten met bewijsmateriaal, zoals een leveringsbewijs of een getekend contract. Als de verkoper de aanvechting wint, wordt de terugboeking teruggedraaid.

Chargebacks zijn een vorm van consumentenbescherming. Ze dekken frauduleuze transacties, niet-geleverde goederen en factureringsfouten. Maar ze worden ook misbruikt. Sommige klanten dienen een chargeback in in plaats van een terugbetaling aan te vragen, een praktijk die bekend staat als 'vriendelijke fraude'. Verkopers betalen chargebackkosten, doorgaans tussen de $20 en $100, bovenop het verlies van de verkoop. Hoge chargebackpercentages kunnen ertoe leiden dat een verkoper volledig wordt uitgesloten van kaartbetalingen.

Verkopers kunnen terugboekingen verminderen door duidelijke factuuromschrijvingen te gebruiken, te verzenden met tracking en snel te reageren op klachten van klanten. Voorkomen is beter dan genezen.