Świeca standardowa to obiekt o znanej jasności. Jeśli wiesz, jak jasna jest dana rzecz i zmierzysz jej jasność, możesz obliczyć jej odległość. Na tym właśnie polega zasada kosmicznej drabiny odległości. Świece standardowe to szczeble, które pozwalają astronomom mierzyć odległości we Wszechświecie.

Różne świece standardowe działają w różnych odległościach. Cefeidy to jasne gwiazdy, których okres pulsacji ujawnia ich jasność. Ich odległość wynosi około 100 milionów lat świetlnych. Supernowe typu Ia to eksplodujące białe karły, które osiągają stałą maksymalną jasność. Są widoczne z odległości miliardów lat świetlnych. Relacja Tully'ego-Fishera łączy obrót galaktyki z jej jasnością, tworząc kolejny szczebel.

Każda świeca standardowa musi zostać skalibrowana. Zależność między okresem a jasnością cefeidy jest kalibrowana za pomocą pomiarów paralaksy pobliskich cefeid. Supernowe typu Ia są kalibrowane za pomocą cefeid w pobliskich galaktykach. Łańcuch kalibracji wprowadza niepewność, dlatego różne metody czasami dają różne wyniki dla stałej Hubble'a.

Standardowe świece nie są idealne. Pył może je przyćmić. Ich jasność może się zmieniać. Są jednak najlepszymi narzędziami, jakimi dysponują astronomowie do pomiaru Wszechświata, i ujawniły, że ekspansja przyspiesza, napędzana przez ciemną energię.