Mgławica to obłok gazu i pyłu w kosmosie. Słowo to pochodzi z łaciny i oznacza chmurę. To właśnie widzieli pierwsi obserwatorzy: rozmyte plamy, które nie były gwiazdami. Niektóre mgławice są miejscami narodzin gwiazd. Inne to pozostałości martwych gwiazd. Kilka nie jest ani jednym, ani drugim, tylko obłokami gazu oświetlonymi przez pobliskie gwiazdy.

Istnieje kilka ich rodzajów. Mgławice emisyjne świecą własnym światłem, stymulowanym przez młode, gorące gwiazdy, które się w nich znajdują. Mgławica Oriona jest najbardziej znanym przykładem. Mgławice refleksyjne świecą, odbijając światło gwiazd i wydają się niebieskie z tego samego powodu, dla którego niebo. Ciemne mgławice to gęste obłoki, które blokują światło gwiazd znajdujących się za nimi, jak Mgławica Koński Łeb. Mgławice planetarne to otoczki gazu odrzuconego przez umierające gwiazdy, a pozostałości po supernowych to pozostałości po eksplozjach.

Mgławice są ważne, ponieważ stanowią surowiec galaktyki. Gwiazdy powstają, gdy gęste skupiska wewnątrz mgławicy zapadają się pod wpływem grawitacji. Skład mgławicy decyduje o tym, jakie gwiazdy i planety mogą powstać. Ciężkie pierwiastki w twoim ciele powstały w gwiazdach i zostały przetworzone przez mgławice.

Wiele mgławic jest niewidocznych gołym okiem, ale jasno świecą w podczerwieni lub w paśmie radiowym. Teleskopy podczerwone mogą zajrzeć przez pył i zobaczyć formujące się w nim gwiazdy.