W 1929 roku Edwin Hubble ogłosił, że galaktyki oddalają się od nas i im dalej się znajdują, tym szybciej się oddalają. Zależność ta jest liniowa: prędkość równa się stałej Hubble'a pomnożonej przez odległość. Stała Hubble'a, zwykle zapisywana jako H0, to tempo, z jakim Wszechświat rozszerza się na jednostkę odległości.

Pomiar H0 stanowi wyzwanie od prawie wieku. Różne metody dają różne odpowiedzi. Mikrofalowe promieniowanie tła, w połączeniu ze standardowym modelem kosmologii, daje wartość około 67 kilometrów na sekundę na megaparsek. Pomiary cefeid i supernowych typu Ia dają około 73. Ta rozbieżność nazywana jest napięciem Hubble'a i może być oznaką nowej fizyki.

Jednostki są niewygodne. Megaparsek to 3,26 miliona lat świetlnych. Stała Hubble'a równa 70 oznacza, że ​​galaktyka oddalona o 1 megaparsek oddala się z prędkością 70 kilometrów na sekundę. Galaktyka oddalona o 2 megaparseki oddala się z prędkością 140. Rozszerzanie się nie jest prędkością w przestrzeni. To rozciąganie samej przestrzeni.

Rozwiązanie tego napięcia jest jednym z najważniejszych celów kosmologii. Nowe teleskopy i nowe metody pozwalają na rozwiązanie problemu z obu stron.