Człowiekowaty to członek linii rozwojowej człowieka, który oddzielił się od linii szympansów. Ten podział nastąpił około sześć do ośmiu milionów lat temu w Afryce. Wszystko po naszej stronie granicy jest człowiekowatym: współcześni ludzie, wymarłe gatunki, takie jak Homo erectus i neandertalczycy, a także wcześniejsze australopiteki. Termin ten ma charakter taksonomiczny, a nie wartościujący. Definiuje gałąź, a nie drabinę postępu.

To, co łączy homininy, to nie pojedyncza cecha, lecz cały pakiet: dwunożność, zmniejszone kły, większy mózg w stosunku do wielkości ciała i coraz bardziej złożone posługiwanie się narzędziami. Cechy te pojawiały się w różnym czasie i tempie. Wczesne homininy chodziły wyprostowane, ale miały małe mózgi. Późniejsze miały duże mózgi, ale zachowały inne archaiczne cechy. Zapis kopalny jest niejednolity, a nowe znaleziska regularnie zmieniają drzewo genealogiczne.

Kluczowe rodzaje

• Sahelanthropus i Orrorin: najwcześniejsi możliwi hominini.
• Australopithecus: istoty poruszające się w pozycji pionowej, posiadające mózgi wielkości małp.
• Homo: twórcy narzędzi z rozwijającymi się mózgami.
• Homo sapiens: współcześni ludzie, pojawili się około 300 000 lat temu.

Każda nowa skamieniałość hominina stanowi punkt danych w dyskusji o tym, kim jesteśmy i skąd pochodzimy.