Holizm to podejście polegające na badaniu kultur jako zintegrowanych całości, a nie jako zbiorów oddzielnych części. Antropolog, którego inspiracją jest holizm, nie bada religii w oderwaniu od gospodarki, ani pokrewieństwa w oderwaniu od polityki. Zakłada się, że te dziedziny kształtują się wzajemnie. Zmiana w jednej z nich ma wpływ na pozostałe. Nie można zrozumieć rolnictwa bez zrozumienia własności ziemi, rytuałów i struktury gospodarstwa domowego.

Ta idea przewija się przez całą historię tej dyscypliny. Franz Boas podkreślał, że każdą kulturę należy rozumieć w jej własnej całości. Późniejsi antropolodzy rozszerzyli holizm, obejmując biologię, archeologię i lingwistykę, tworząc słynne czteropolowe podejście w amerykańskiej antropologii. Krytycy zauważają, że żaden badacz nie jest w stanie zbadać wszystkiego. Pewien holizm ma charakter retoryczny. Mimo to, zaangażowanie w kontekst jest realne i użyteczne.

Jak wygląda holizm w praktyce

• Badanie rytuału w kontekście gospodarki, która go wspiera.
• Łączenie organizacji gospodarstwa domowego z szerszymi strukturami politycznymi.
• Łączenie danych biologicznych i kulturowych w jednym projekcie.
• Sprzeciwianie się wyjaśnieniom, które izolują pojedynczą przyczynę.

Holizm jest raczej ostrzeżeniem niż metodą: nie dziel świata na kawałki zbyt wcześnie.