Holisme is de benadering waarbij culturen worden bestudeerd als geïntegreerde gehelen in plaats van als verzamelingen van afzonderlijke onderdelen. Een antropoloog die door het holisme is beïnvloed, bestudeert religie niet los van de economie, noch verwantschap los van de politiek. De veronderstelling is dat deze domeinen elkaar beïnvloeden. Een verandering in het ene domein heeft gevolgen voor de andere. Je kunt landbouw niet begrijpen zonder inzicht in landbezit, rituelen en gezinsstructuren.

Het idee loopt als een rode draad door de geschiedenis van de discipline. Franz Boas hield vol dat elke cultuur in zijn totaliteit begrepen moest worden. Latere antropologen breidden het holisme uit met biologie, archeologie en linguïstiek, de beroemde vier-veldenbenadering in de Amerikaanse antropologie. Critici merken op dat geen enkele onderzoeker alles kan bestuderen. Een deel van het holisme is retorisch. Niettemin is de toewijding aan context reëel en nuttig.

Hoe holisme er in de praktijk uitziet

• Het bestuderen van een ritueel in samenhang met de economie die het ondersteunt.
• Het verbinden van huishoudelijke organisaties met bredere politieke structuren.
• Het combineren van biologische en culturele gegevens in één project.
• Het verzetten tegen verklaringen die één enkele oorzaak isoleren.

Holisme is minder een methode dan een waarschuwing: hak de wereld niet te snel in stukken.