Żyto jest najwytrzymalszym z głównych zbóż. Rośnie tam, gdzie pszenica i jęczmień nie dają rady, tolerując zimno, suszę i ubogie, piaszczyste gleby. Roślina, Secale cereale, prawdopodobnie pierwotnie była chwastem na polach pszenicy w południowo-zachodniej Azji, zanim rolnicy docenili jej wartość.

Rosja, Polska, Niemcy i Białoruś to najwięksi producenci. Chleb żytni, ciemny i gęsty, jest podstawą w Europie Północnej i Wschodniej. W Stanach Zjednoczonych większość żyta przeznaczana jest na paszę dla zwierząt gospodarskich, rośliny okrywowe i produkcję whisky. Żyto jest również wykorzystywane do krycia strzechą, produkcji papieru i zapobiegania erozji.

Dlaczego plantatorzy sadzą tę roślinę

• Przetrwa zimy, które zabijają pszenicę
• Dobrze rośnie na glebach kwaśnych, piaszczystych i mało żyznych
• Doskonała roślina okrywowa, charakteryzująca się szybkim wzrostem jesienią i głębokimi korzeniami
• Allelopatyczny: naturalnie hamuje wzrost niektórych chwastów

Żyto zbożowe jest najpopularniejszą rośliną okrywową w Ameryce Północnej. Kiełkuje w chłodne dni, utrzymuje glebę przez zimę i produkuje dużo biomasy do wiosny. Wcześnie wykorzenione pozostawia grubą warstwę ściółki, w którą rolnicy stosujący uprawę bezorkową wysiewają bezpośrednio. Późno wykorzenione może samo stać się chwastem.