Zapylenie to przeniesienie pyłku z męskiej części kwiatu, pylnika, na żeńską część, znamię słupka. Po opadnięciu pyłku, wyrasta z niego rurka prowadząca do zalążka, po czym następuje zapłodnienie. Bez tego procesu większość roślin kwitnących nie wytwarza nasion ani owoców.

Niektóre rośliny zapylają się same. Inne potrzebują wiatru, wody lub zwierząt. Pszczoły są najważniejszymi zapylaczami zwierzęcymi, ale motyle, ćmy, muchy, chrząszcze, kolibry i nietoperze również odgrywają w tym ważną rolę. Około trzy czwarte światowych upraw żywności, w tym jabłka, migdały, ogórki, dynia, kawa i kakao, jest przynajmniej częściowo zależne od zapylania przez zwierzęta.

Zapylanie w tarapatach

• Utrata siedlisk zmniejsza populację dzikich zapylaczy
• Pestycydy, zwłaszcza neonikotynoidy, szkodzą pszczołom
• Monokultury dostarczają pożywienia w ilościach hurtowych, a potem nic
• Zmiany klimatyczne zmieniają okresy kwitnienia i pojawiania się zapylaczy

Plantatorzy reagują, tworząc żywopłoty, pasy zieleni z dzikimi kwiatami i zarządzając ulami dla pszczół miodnych. Niektóre uprawy, takie jak migdały w Kalifornii, są zależne od uli transportowanych ciężarówkami przez kilka tygodni kwitnienia.