Bestuiving is de overdracht van stuifmeel van het mannelijke deel van een bloem, de helmknop, naar het vrouwelijke deel, de stempel. Zodra het stuifmeel is geland, vormt het een buisje naar de eicel, waarna de bevruchting plaatsvindt. Zonder bestuiving produceren de meeste bloeiende planten geen zaden of vruchten.

Sommige planten bestuiven zichzelf. Andere zijn afhankelijk van wind, water of dieren. Bijen zijn de belangrijkste bestuivers onder de dieren, maar vlinders, motten, vliegen, kevers, kolibries en vleermuizen spelen ook een rol. Ongeveer driekwart van de voedselgewassen in de wereld is ten minste gedeeltelijk afhankelijk van bestuiving door dieren, waaronder appels, amandelen, komkommers, pompoenen, koffie en cacao.

Bestuiving in de problemen

• Verlies van leefgebied leidt tot een afname van de populaties wilde bestuivers.
• Pesticiden, met name neonicotinoïden, zijn schadelijk voor bijen.
• Monoculturen leveren voedsel in korte periodes, en daarna niets meer.
• Klimaatverandering beïnvloedt de bloeitijden en de opkomst van bestuivers.

Telers reageren met hagen, stroken met wilde bloemen en beheerde honingbijenkorven. Sommige gewassen, zoals amandelen in Californië, zijn tijdens de paar weken bloei afhankelijk van aangevoerde bijenkorven.