Mikoryza to związek między grzybem a korzeniem rośliny. Grzyb przemieszcza się przez glebę, gromadząc wodę i składniki odżywcze, a następnie przekazuje je roślinie w zamian za cukry wytwarzane w procesie fotosyntezy. Ten układ jest starożytny, sięga ponad 400 milionów lat wstecz i tworzy go większość roślin lądowych.

Istnieją dwa główne rodzaje mikoryzy. Mikoryza arbuskularna przenika komórki korzeniowe i jest powszechna w trawach, warzywach i większości upraw polowych. Mikoryza ektomikoryzowa oplata wierzchołki korzeni i jest typowa dla drzew takich jak sosny, dęby i brzozy. Sieć grzybów może rozciągać się daleko poza zasięg korzeni, skutecznie powiększając obszar żerowania rośliny.

Co zyskuje roślina

• Lepsze pobieranie fosforu, szczególnie na glebach o niskiej żyzności
• Lepszy dostęp do wody w okresach suszy
• Większa odporność na niektóre patogeny korzeniowe
• Poprawa agregacji gleby poprzez strzępki grzybów

Nie wszystkie metody rolnicze sprzyjają mikoryzie. Wysokie dawki nawozów fosforowych, częsta uprawa roli i okresy ugorowania zmniejszają ich populację. Uproszczona uprawa roli, rośliny okrywowe i systemy o niższym nakładzie pracy sprzyjają ich rozwojowi.