Mycorrhiza is een symbiose tussen een schimmel en een plantenwortel. De schimmel slingert zich door de grond, verzamelt water en voedingsstoffen en ruilt deze met de plant voor suikers die door fotosynthese worden aangemaakt. Deze symbiose is oeroud en bestaat al meer dan 400 miljoen jaar. De meeste landplanten vormen een mycorrhiza.

Er zijn twee hoofdtypen. Arbusculaire mycorrhiza dringen door in wortelcellen en komen veel voor bij grassen, groenten en de meeste akkerbouwgewassen. Ectomycorrhiza wikkelen zich om de worteltoppen en zijn typisch voor bomen zoals dennen, eiken en berken. Het schimmelnetwerk kan zich ver buiten het bereik van de wortels uitstrekken, waardoor het voedingsgebied van de plant effectief wordt vergroot.

Wat de plant ermee wint

• Verbeterde fosforopname, met name in bodems met een lage vruchtbaarheid.
• Betere toegang tot water tijdens droge perioden.
• Grotere weerstand tegen bepaalde wortelpathogenen
• Verbeterde bodemaggregatie door schimmelhyfen

Niet alle landbouwmethoden zijn bevorderlijk voor mycorrhiza. Bemesting met een hoog fosforgehalte, frequent ploegen en braakperioden verminderen hun populaties. Minder ploegen, groenbemesters en systemen met minder input ondersteunen ze over het algemeen beter.