Rośliny strączkowe należą do rodziny bobowatych i posiadają zdolność, której brakuje większości roślin uprawnych: potrafią pobierać azot z powietrza. Bakterie żyjące w brodawkach korzeniowych przekształcają azot atmosferyczny w formę, którą roślina może wykorzystać, a gdy roślina obumrze, azot pozostaje w glebie do następnego plonu.

Rodzina jest ogromna i obejmuje fasolę, groch, soczewicę, ciecierzycę, soję, orzeszki ziemne, lucernę, koniczynę i łubin. Niektóre z nich uprawia się na żywność, inne na paszę lub na zielony nawóz. Soja jest obecnie jednym z najczęściej sprzedawanych produktów rolnych na świecie, stanowiąc pożywienie zarówno dla zwierząt gospodarskich, jak i dla ludzi.

Dlaczego rolnicy je zmieniają?

• Pozostawiają azot dla zbóż w następnym sezonie
• Ich głębokie korzenie poprawiają strukturę gleby
• Przerywają cykle chorób, które narastają w wyniku ciągłego wzrostu zbóż
• Zawierają dużo białka, zarówno dla ludzi, jak i zwierząt

Rośliny strączkowe nie dostarczają wolnego azotu. Nadal potrzebują fosforu, potasu i odpowiedniego szczepu Rhizobia w glebie. Jednak w dobrze prowadzonym płodozmianie zmniejszają wydatki na nawozy i poprawiają glebę pod uprawę, która nastąpi po nich.