Strefy mrozoodporności to skrót od określenia mrozu. Każda strefa jest definiowana na podstawie średniej rocznej temperatury minimalnej, a rośliny są oznaczane najzimniejszą strefą, w której mogą przetrwać. System został opracowany przez Departament Rolnictwa Stanów Zjednoczonych (USDA) i opublikowany po raz pierwszy w 1960 roku.

Mapa USDA dzieli Amerykę Północną na 13 stref, z temperaturą o 10°F niższą lub wyższą od poprzedniej, z podziałem na półstrefy o temperaturze 5°F. Kanada, Europa, Australia i Chiny mają swoje własne wersje. Ogrodnik w strefie 5 może posadzić odmianę jabłoni przeznaczoną do strefy 4, ale powinien się dwa razy zastanowić przed posadzeniem odmiany przeznaczonej do strefy 7.

Czego strefy Ci nie powiedzą

• Letni upał, wilgoć i opady deszczu
• Pokrywa śnieżna, która izoluje korzenie
• Rodzaj gleby i drenaż
• Długość dnia i wiatr sezonowy

Strefy mrozoodporności to punkt wyjścia, a nie werdykt. Hodowcy na obszarach marginalnych często przekraczają granice mikroklimatu: południowa ściana, wiatrochron lub podwyższone grządki mogą sprawić, że roślina będzie rosła o strefę lub dwie wyżej niż jej oficjalne wymagania.