Jęczmień (Hordeum vulgare) jest głównym zbożem i jedną z najwcześniej udomowionych roślin, uprawianą po raz pierwszy na Żyznym Półksiężycu około 10 000 lat temu. Należy do rodziny traw Poaceae i jest klasyfikowany jako dwurzędowy, czterorzędowy lub sześciorzędowy w zależności od struktury kłosa oraz jako zimowy lub jary w zależności od czasu siewu. Jęczmień jest mrozoodporny, odporny na sól i suszę i rośnie w chłodnym, półpustynnym klimacie. Jest czwartym najczęściej uprawianym zbożem na świecie po kukurydzy, ryżu i pszenicy, a głównymi producentami są Rosja, Australia, Francja, Niemcy i Kanada. Zastosowania obejmują słodowanie piwa i whisky, żywność dla ludzi (pęczak perłowy, mąka jęczmienna, owsianka) oraz paszę dla zwierząt. Odmiany łuskane i bezłuskowe różnią się tym, czy łuska przylega do ziarna. Jęczmień jest bogaty w błonnik pokarmowy, szczególnie beta-glukan, który pomaga obniżyć poziom cholesterolu. Jego historia obejmuje wykorzystanie w starożytnym egipskim chlebie i piwie, diecie rzymskich gladiatorów oraz średniowiecznym jedzeniu chłopów. Współczesna hodowla koncentruje się na jakości słodu, odporności na choroby i odporności na zmiany klimatu.