Agronomia to nauka i praktyka zarządzania glebą i produkcją roślinną. Wykorzystuje biologię, chemię, fizykę, ekologię i ekonomię, aby poprawić wydajność i zrównoważony rozwój upraw polowych, takich jak pszenica, kukurydza, ryż, soja i bawełna. Dyscyplina ta rozwinęła się w XIX wieku wraz z chemią rolniczą, zwłaszcza dzięki pracom Justusa von Liebiga nad żywieniem mineralnym oraz założeniu rolniczych stacji doświadczalnych w Europie i Ameryce Północnej, w tym Rothamsted w Anglii w 1843 roku. Agronomowie badają żyzność i klasyfikację gleby, fizjologię i genetykę roślin, płodozmian, nawadnianie, zwalczanie chwastów i szkodników oraz technologie rolnictwa precyzyjnego, takie jak ciągniki sterowane GPS i teledetekcja. Do głównych osiągnięć agronomii należą zalecenia dotyczące odmian, schematy nawożenia oraz zintegrowane plany zarządzania dostosowane do lokalnego klimatu i gleby. Amerykańskie Towarzystwo Agronomiczne (American Society of Agronomy), założone w 1907 roku, oraz Europejskie Towarzystwo Agronomiczne (European Society for Agronomy) to wiodące organizacje zawodowe. Współczesna agronomia zajmuje się odpornością na zmiany klimatu, uprawą węgla i zmniejszaniem śladu ekologicznego intensywnego rolnictwa, przy jednoczesnym utrzymaniu plonów na poziomie pozwalającym zaspokoić światowy popyt na żywność.