Een grijper is het apparaat waarmee objecten worden vastgepakt en gemanipuleerd. Het is de meest voorkomende eindeffector. Grijpers zijn er in vele vormen: met twee vingers, met drie vingers, vacuümgrijpers, magnetische grijpers, flexibele grijpers en adaptieve grijpers. Elk type is geschikt voor een andere reeks taken.

De tweevingerige parallelgrijper is het werkpaard van de industrie. Hij is eenvoudig, robuust en gemakkelijk te bedienen. Drievingerige grijpers zijn beter geschikt voor ronde objecten. Zachte grijpers gebruiken flexibele materialen om zich aan te passen aan onregelmatige vormen, zoals fruit of breekbare onderdelen. Vacuümgrijpers tillen vlakke oppervlakken op door middel van zuigkracht. Magnetische grijpers zijn geschikt voor ferrometalen.

Selectiecriteria voor grijpers

• Vorm, gewicht en materiaal van het object.
• Vereiste grijpkracht en precisie.
• Omgeving: cleanroom, voedselveilig, explosiegevaarlijk.
• Snelheid van de werking.
• Kosten en onderhoud.

Geen enkele grijper kan alles. Daarom bestaan ​​er gereedschapswisselaars. Een robot kan een vacuümgrijper in seconden verwisselen voor een tweevingergrijper. Sommige geavanceerde grijpers hebben een variabele stijfheid of verwisselbare vingertoppen. Zachte robotica heeft grijpers naar een nieuw niveau getild: een siliconengrijper kan een rauw ei of een zware moersleutel oppakken zonder de instellingen te hoeven aanpassen. De grijper is het punt waar de robot het object raakt, en het ontwerp ervan bepaalt vaak of een automatiseringsproject slaagt of mislukt. Ingenieurs besteden net zoveel tijd aan grijpers als aan robotarmen, en dat is niet zonder reden.