Een beleggingspand genereert huurinkomsten, terwijl de bouwkosten jaarlijks fiscaal worden afgeschreven. Deze jaarlijkse aftrekpost is afschrijving. Volgens de belastingregels kunnen eigenaren de kosten van het gebouw over een bepaalde periode terugverdienen.

Woningbezit dat verhuurd wordt, wordt doorgaans afgeschreven over 27,5 jaar; commercieel vastgoed over 39 jaar. De grond zelf is niet afschrijfbaar. Afschrijving verlaagt het belastbaar inkomen zonder dat er daadwerkelijk contant geld hoeft te worden uitgegeven, waardoor de cashflow na belasting verbetert. Bij verkoop van het pand wordt de eerder afgeschreven winst teruggevorderd en belast.

Kostenallocatiestudies kunnen de afschrijving versnellen door componenten met een kortere levensduur te identificeren. Regels voor passieve activiteiten en andere beperkingen kunnen de hoeveelheid afschrijvingen die een eigenaar in een bepaald jaar kan toepassen, beperken. Accountants houden de cijfers bij; eigenaren profiteren van de bescherming die dit biedt.

Afschrijving is een van de weinige manieren waarop een pand op papier in waarde kan dalen, terwijl het op de markt in waarde stijgt.