Wanneer een kleine elite effectieve politieke macht bezit, is er sprake van een oligarchie. Lidmaatschap van de elite kan gebaseerd zijn op rijkdom, militaire controle, partijpositie of familiebanden.

Oligarchieën beperken de zinvolle participatie van de bredere bevolking. Formele democratische instellingen bestaan ​​wellicht wel, maar zijn ondergeschikt aan de coördinatie van de elite. Het beleid is doorgaans gericht op het beschermen van de belangen van de heersende groep. Overgangen vanuit een oligarchie zijn moeilijk omdat de elite de middelen en instellingen beheerst die nodig zouden zijn om deze uit te dagen.

In de klassieke politieke theorie werd oligarchie beschouwd als een apart regimevorm, naast monarchie en democratie. In modern taalgebruik wordt vaak gesproken van hybride regimes waarin weliswaar verkiezingen plaatsvinden, maar de uitkomst wordt beïnvloed door geconcentreerde economische of dwingende macht. Het terugdringen van oligarchische controle vereist doorgaans zowel politieke hervormingen als veranderingen in de onderliggende verdeling van rijkdom of macht.

Een oligarchie kan een democratische façade ophouden, terwijl ze er tegelijkertijd voor zorgt dat de werkelijke beslissingen in een kleine groep handen blijven.