Een futurescontract is een overeenkomst om een ​​actief te kopen of te verkopen tegen een specifieke prijs op een specifieke toekomstige datum. Beide partijen zijn verplicht de transactie te voltooien. Het contract specificeert het actief, de hoeveelheid, de prijs en de leveringsdatum. Futures worden verhandeld op beurzen en zijn gestandaardiseerd, waardoor ze liquide zijn. Ze worden gebruikt door hedgers om risico's te beheren en door speculanten om te speculeren op prijsbewegingen.

De oorsprong ligt in de landbouw. ​​Boeren wilden de prijzen voor hun gewassen vastleggen vóór de oogst. Kopers wilden de levering veiligstellen. De Chicago Board of Trade formaliseerde dit in 1848. Tegenwoordig omvatten futures grondstoffen, valuta, rentetarieven en aandelenindices. De meeste contracten worden contant afgewikkeld in plaats van via fysieke levering. Een boer levert zelden 5.000 bushels maïs. Een handelaar neemt zelden 1.000 vaten olie in bezit. Het contract wordt gesloten vóór de vervaldatum.

Futures maken gebruik van hefboomwerking. Een handelaar stort een kleine marge, vaak 5 tot 15 procent van de contractwaarde. Deze hefboomwerking versterkt zowel winsten als verliezen. Een prijsbeweging van 1 procent kan een winst of verlies van 10 procent op de marge opleveren. Dit maakt futures risicovol voor onervaren handelaren. Ze zijn echter ook essentieel voor risicobeheer in de landbouw, energie en financiële sector. Hetzelfde instrument dient beide doelen.

Kernbegrippen

• Onderliggende waarde
• Vervaldatum
• Margevereiste
• Marktwaarde
• Contante betaling versus levering