Niet-biologisch afbreekbare materialen kunnen niet door levende organismen worden afgebroken. Ze blijven tientallen of zelfs eeuwenlang in het milieu aanwezig. Plastic, glas, metaal en synthetisch rubber zijn veelvoorkomende voorbeelden. Een glazen fles die in de oceaan valt, kan wel een miljoen jaar overleven. Een plastic zak kan eeuwenlang meegaan, waarbij hij uiteenvalt in microplastics, maar nooit volledig verdwijnt.

Deze hardnekkigheid zorgt voor problemen. Afval hoopt zich op in stortplaatsen, oceanen en landschappen. Dieren verwarren plastic met voedsel en sterven. Metalen lekken in de bodem en het water. Glas is inert, maar neemt ruimte in beslag. Niet-biologisch afbreekbaar afval vormt de kern van de wereldwijde vervuilingscrisis.

Sommige materialen kunnen worden gerecycled of hergebruikt, wat het probleem vermindert. Maar de recyclingpercentages zijn laag voor veel materialen. Vooral de recycling van plastic is beperkt. Slechts ongeveer 9 procent van al het geproduceerde plastic is gerecycled. De rest belandt op stortplaatsen, wordt verbrand of komt in het milieu terecht. Het verminderen van de consumptie is de meest directe oplossing, gevolgd door hergebruik, recycling en veilige afvalverwerking.

Veelvoorkomende voorbeelden

• Plastic
• Glas
• Metaal
• Synthetisch rubber
• Piepschuim