Biologisch afbreekbare materialen worden afgebroken door de werking van levende organismen. Bacteriën, schimmels en andere microben consumeren ze en zetten ze om in water, koolstofdioxide en biomassa. Een bananenschil breekt binnen enkele weken af. Een plastic fles kan eeuwen nodig hebben om af te breken, of breekt misschien wel nooit volledig af.

Het label wordt vaak verkeerd begrepen. Biologisch afbreekbaar betekent niet dat het materiaal onder alle omstandigheden snel verdwijnt. Het hangt af van de omgeving. Een composteerbare beker kan weliswaar in een industriële composteerinstallatie afbreken, maar jarenlang intact blijven op een stortplaats. Stortplaatsen zijn ontworpen om afval te begraven, niet om het te laten ontbinden. Zuurstof en vocht zijn er schaars, waardoor zelfs natuurlijke materialen lang blijven bestaan.

Greenwashing is een probleem. Bedrijven bestempelen producten als biologisch afbreekbaar zonder de voorwaarden of termijnen te specificeren. Sommige voegen kleine hoeveelheden zetmeel toe aan plastic en noemen het resultaat milieuvriendelijk. Het materiaal laat nog steeds microplastics achter. In sommige landen worden de regels aangescherpt en is bewijs en duidelijke afvalverwerkingsinstructies vereist. Consumenten moeten de kleine lettertjes lezen.

Kernfactoren

• Microbiële activiteit
• Beschikbaarheid van zuurstof
• Temperatuur en vochtigheid
• Materiaalsamenstelling
• Tijdsbestek