Een energiecentrale wekt elektriciteit op. De meeste centrales gebruiken een warmtebron om stoom te produceren, die een turbine aandrijft die is verbonden met een generator. De warmte kan afkomstig zijn van de verbranding van steenkool, gas of olie, van kernsplijting, van geconcentreerd zonlicht of van geothermische bronnen. Waterkracht- en windenergiecentrales slaan de stoomstap over en drijven de turbines direct aan.

Energiecentrales verschillen in grootte en functie. Basislastcentrales draaien continu en produceren goedkope stroom. Pieklastcentrales worden alleen ingeschakeld wanneer de vraag piekt. Gasgestookte gecombineerde cycluscentrales benutten restwarmte om het rendement boven de 60 procent te brengen. Zonne- en windparken worden ook vaak energiecentrales genoemd, hoewel ze energie opwekken zonder verbranding.

Locatie is belangrijk. Energiecentrales hebben koelwater, brandstofaanvoer of toegang tot het elektriciteitsnet nodig. Kolen- en kerncentrales staan ​​vaak in de buurt van rivieren of meren. Gascentrales kunnen dichter bij steden worden gebouwd. Zonne-energieparken hebben open land en zon nodig. Windparken hebben een constante wind nodig. Elke keuze brengt afwegingen met zich mee op het gebied van kosten, milieu en politiek.

Veelvoorkomende typen

• Kolengestookt
• Aardgas gecombineerde cyclus
• Kernenergie
• waterkracht
• Zonne- en windparken