Steenkool is een zwart of bruin gesteente dat is ontstaan ​​uit oeroud plantenmateriaal. Honderden miljoenen jaren geleden stierven moerasbossen af ​​en werden ze bedolven onder sediment. Hitte en druk persten de resten samen tot koolstofrijke lagen. Tegenwoordig wordt het door mijnwerkers gewonnen uit ondergrondse schachten of open mijnen.

Niet alle steenkool is hetzelfde. Bruinkool is zacht en energiearm. Subbitumineuze en bitumineuze steenkool zijn harder en branden heter. Antraciet is de hardste soort, met het hoogste koolstofgehalte. Elektriciteitscentrales verbranden de meeste steenkool om elektriciteit op te wekken. Staalproducenten gebruiken een speciaal type, cokeskolen, om ijzererts te smelten.

Steenkool was de drijvende kracht achter de industriële revolutie en levert nog steeds een groot deel van de wereldwijde elektriciteitsproductie. Het is echter ook de meest vervuilende fossiele brandstof. De verbranding ervan stoot per eenheid energie meer CO2 uit dan olie of gas. Bovendien komen er zwaveldioxide, kwik en fijnstof vrij die schadelijk zijn voor de gezondheid. Veel landen zijn bezig met de uitfasering ervan. Andere landen bouwen juist nieuwe centrales. De transitie verloopt ongelijkmatig.

Soorten steenkool

• Bruinkool
• Subbitumineus
• Bitumineus
• Antraciet
• Cokeskolen voor staalproductie