Een bos brandt af. De bodem blijft intact, samen met zaden, wortels en slapende knoppen. Binnen enkele weken komen er groene scheuten door de as heen. Dat herstel is secundaire successie: de wederopbouw van een ecosysteem na een verstoring, op een bodem die al leven ondersteunde.

Het verschilt van primaire successie, die begint op kale rotsen of nieuw vulkanisch land zonder enige bodem. Primaire successie duurt eeuwen. Secundaire successie kan veel sneller verlopen omdat de basis er al is. Voedingsstoffen blijven in de bodem achter. Zaadbanken liggen klaar. Nabijgelegen intacte habitats vormen een bron van kolonisten.

Typische opeenvolging na een verstoring

• Snelgroeiende eenjarige planten en grassen verschijnen als eerste.
• Binnen een paar jaar vestigen zich struiken en pioniersbomen.
• Schaduwtolerante boomsoorten gaan geleidelijk aan de overhand krijgen.
• Een volwassen bos keert terug, hoewel de soortensamenstelling kan verschillen.

Orkanen, overstromingen, aardverschuivingen en verlaten landbouwgrond veroorzaken allemaal secundaire successie. Dat geldt ook voor kaalslag, hoewel herhaaldelijk kappen een systeem voorbij het punt van gemakkelijk herstel kan duwen. Het klassieke voorbeeld is New England. Bijna elk bos daar groeide opnieuw aan nadat de boerderijen in de 19e eeuw waren verlaten. De bomen kwamen terug, maar de kastanjebomen niet. Verstoring zet de klok terug, en het nieuwe ecosysteem is zelden een perfecte kopie van het oude.