De Know Your Customer-regels vereisen dat cryptobeurzen hun gebruikers verifiëren. Je uploadt een identiteitsbewijs, maakt een selfie en bewijst soms je adres met een energierekening. De beurs controleert de gegevens aan de hand van sanctielijsten en voert een achtergrondscreening uit. Je kunt pas geld storten of handelen als je deze screening hebt doorstaan. Dit proces duurt minuten op een betrouwbaar platform en dagen op een onbetrouwbaar platform.

KYC bestaat omdat toezichthouders cryptobeurzen als financiële instellingen beschouwen. Wetten tegen witwassen zijn van toepassing. De FATF stelt de internationale standaard vast en elk land implementeert deze. De Verenigde Staten handhaven de wet via FinCEN en regionale toezichthouders. De EU heeft een eigen kader. Het doel is om te voorkomen dat crypto wordt gebruikt voor witwassen, terrorismefinanciering en het ontduiken van sancties. De prijs hiervoor is privacy. Beurzen bewaren nu persoonsgegevens van miljoenen gebruikers, waardoor ze doelwitten zijn voor hackers. Verschillende beurzen hebben te maken gehad met datalekken waarbij klant-ID's en adressen openbaar zijn gemaakt.

Wat KYC doorgaans vereist

• Een door de overheid uitgegeven identiteitsbewijs met foto, zoals een paspoort, rijbewijs of nationale identiteitskaart.
• Selfie of live-check — bewijst dat je overeenkomt met het document
• Adresbewijs — energierekening, bankafschrift of belastingdocument
• Bron van middelen — voor grote stortingen of rekeningen met een hoog transactievolume

Gedecentraliseerde beurzen vereisen geen KYC-verificatie. Dat is hun grootste aantrekkingskracht voor privacybewuste gebruikers. Het is ook de reden waarom toezichthouders ze onder druk blijven zetten.