Een hard fork is een permanente wijziging van de regels van een blockchain, waardoor oude nodes incompatibel worden met nieuwe. Elke node moet upgraden om op de blockchain te blijven. Als sommige nodes weigeren, splitst het netwerk zich. Uit dezelfde geschiedenis ontstaan ​​twee blockchains. Dat is wat er gebeurde met Ethereum en Ethereum Classic in 2016, en met Bitcoin en Bitcoin Cash in 2017. Beide blockchains bestaan ​​nog steeds. Elk heeft zijn eigen community, ontwikkelaars en prijs.

Niet elke hard fork splitst de blockchain. De meeste zijn geplande upgrades waar iedereen het mee eens is. De London-upgrade van Ethereum in 2021 omvatte EIP-1559, die de markt voor transactiekosten veranderde. Nodes werden geüpgraded. Er vond geen splitsing plaats. De controversiële forks zijn degenen die de krantenkoppen halen. Ze gaan meestal over een meningsverschil over protocolregels of een reactie op een hack. Een hard fork is een governance-mechanisme. Het stelt het netwerk in staat te evolueren zonder een centrale autoriteit, maar het biedt dissidente groepen ook een manier om zich terug te trekken. De blockchain die de meerderheid van de gebruikers en miners behoudt, behoudt meestal de oorspronkelijke naam en ticker.

Kenmerken van een harde vork

• Ingrijpende wijziging — oude knooppunten kunnen nieuwe blokken niet meer valideren.
• Kettingsplitsing — mogelijk als sommige knooppunten weigeren te upgraden
• Nieuwe keten — erft soms de geschiedenis, maar wijkt er in de toekomst van af.
• Bestuurstool — de ultieme manier om geschillen op te lossen

Hard forks zijn ingewikkeld. Maar ze zijn ook de manier waarop gedecentraliseerde netwerken beslissingen nemen.