Bij het snijden van ingrediënten in blokjes wordt voedsel in kleine, gelijkmatige blokjes gesneden. De blokjes zijn meestal 0,6 tot 1,2 centimeter aan elke zijde, hoewel de grootte kan variëren. Het doel is uniformiteit. Gelijkmatige stukjes garen gelijkmatig. Ze zien er netjes uit. Ze zijn gelijkmatig verdeeld in een gerecht. Snijden in blokjes is preciezer dan hakken. Het vereist een scherp mes en een vaste hand. Uien, wortels, selderij en aardappelen worden vaak in blokjes gesneden. Dat geldt ook voor tomaten, paprika's en fruit. De blokjes vormen de basis van het gerecht.

Het snijden van ingrediënten in blokjes kent verschillende technieken. Het voedsel wordt eerst in plakken gesneden, dan in reepjes en vervolgens in blokjes. Het mes beweegt heen en weer. De hand waarmee het voedsel wordt geleid, houdt het vast met gebogen vingers. Tussen de sneden door wordt het voedsel 90 graden gedraaid. Het resultaat is een gelijkmatige blokje. De techniek is voor alle soorten voedsel hetzelfde. De grootte is de variabele. Een klein blokje is 3 mm. Een middelgroot blokje is 6 mm. Een groot blokje is 19 mm. Het recept specificeert de grootte. De kok volgt de instructies.

Het snijden van ingrediënten is een fundamentele vaardigheid. Het wordt onderwezen op kookscholen. Het wordt geoefend in professionele keukens. Het wordt gebruikt in thuiskeukens. Een gesneden ui gaart gelijkmatig in een saus. Een gesneden wortel gaart gelijkmatig in een soep. Een gesneden aardappel gaart gelijkmatig in een stoofpot. De gelijkmatigheid is het doel. Het snijden is de discipline. De kok die goed kan snijden, is een kok die om zijn gerechten geeft. Het mes is het gereedschap. De snijplank is het oppervlak. Het snijden is het resultaat. Het resultaat is de maaltijd.