Krojenie w kostkę polega na pokrojeniu jedzenia na małe, równe kostki. Kostki mają zazwyczaj od 0,6 do 1,2 cm z każdej strony, choć ich rozmiar może się różnić. Celem jest uzyskanie jednolitej konsystencji. Jednolite kawałki smażą się w tym samym tempie. Wyglądają schludnie i równomiernie rozprowadzają się w naczyniu. Krojenie w kostkę jest bardziej precyzyjne niż siekanie. Wymaga ostrego noża i pewnej ręki. Cebulę, marchewkę, seler i ziemniaki często się kroi w kostkę. Podobnie pomidory, paprykę i owoce. Kostka stanowi podstawę dania.

Krojenie w kostkę odbywa się na kilka sposobów. Najpierw kroi się jedzenie na deski, następnie na paski, a następnie na kostki. Nóż porusza się ruchem wahadłowym. Ręka prowadząca trzyma jedzenie zgiętymi palcami. Pomiędzy cięciami jedzenie jest obracane o 90 stopni. Rezultatem jest jednolita kostka. Technika jest taka sama dla wszystkich produktów spożywczych. Rozmiar kostki jest zmienny. Mała kostka ma 1/8 cala (ok. 3,5 cm). Średnia kostka ma 1/4 cala (ok. 0,6 cm). Duża kostka ma 3/4 cala (ok. 1,7 cm). Przepis określa rozmiar. Kucharz postępuje zgodnie z instrukcją.

Krojenie w kostkę to podstawowa umiejętność. Uczy się jej w szkołach kulinarnych. Praktykuje się ją w profesjonalnych kuchniach. Wykorzystuje się ją również w domowych kuchniach. Pokrojona w kostkę cebula gotuje się równomiernie w sosie. Pokrojona w kostkę marchewka gotuje się równomiernie w zupie. Pokrojony w kostkę ziemniak gotuje się równomiernie w haszu. Liczy się jednolitość. Krojenie w kostkę to dyscyplina. Kucharz, który dobrze kroi w kostkę, to kucharz, któremu zależy. Nóż to narzędzie. Deska to powierzchnia. Kostka to rezultat. Rezultat to posiłek.