Een hypotheek is een langlopende lening die is gedekt door onroerend goed. De lener stelt het onroerend goed als onderpand. Als de lener niet aan de terugbetalingsverplichting voldoet, kan de kredietverstrekker overgaan tot executie en het onroerend goed verkopen om de schuld te innen. Hypotheken vormen de grootste vorm van huishoudelijke schuld in de meeste ontwikkelde landen. In de Verenigde Staten bedraagt ​​de totale hypotheekschuld meer dan 12 biljoen dollar.

De structuur is eenvoudig. De lener betaalt een aanbetaling, meestal 3 tot 20 procent van de aankoopprijs. De kredietverstrekker verstrekt de rest. De lening wordt over een periode van 15 tot 30 jaar afbetaald, inclusief rente. Vroege aflossingen gaan voornamelijk naar de rente. Latere aflossingen gaan voornamelijk naar de aflossing van de hoofdsom. Bij een hypotheek met een vaste rente blijft de rente gedurende de hele looptijd gelijk. Bij een hypotheek met een variabele rente begint de rente lager, maar wordt deze periodiek aangepast, waardoor de maandelijkse betalingen kunnen stijgen.

Hypotheken zijn streng gereguleerd. In de Verenigde Staten stelt het Consumer Financial Protection Bureau (CFPB) regels vast voor openbaarmaking, kredietbeoordeling en beheer. Geldverstrekkers moeten het inkomen, de bezittingen en de kredietgeschiedenis controleren. De Dodd-Frank Act introduceerde de 'qualified mortgage standard', die risicovolle leningkenmerken zoals aflossingen met alleen rentebetalingen en ballonbetalingen beperkt. Deze regels waren een reactie op de crisis van 2008, toen soepele kredietverlening en securitisatie een huizenbubbel aanwakkerden die barstte en een wereldwijde recessie veroorzaakte.

Hypotheekrentes worden beïnvloed door de Federal Reserve, inflatieverwachtingen en vraag en aanbod van hypotheekobligaties. Een kleine rentewijziging heeft een groot effect op de betaalbaarheid. Bij een rente van 6 procent kost een hypotheek van $400.000 ongeveer $2.400 per maand. Bij 7 procent kost deze ongeveer $2.660.