Een commerciële bank neemt deposito's aan en verstrekt leningen aan particulieren en bedrijven. Het is het type bank waar de meeste mensen aan denken als ze het woord bank horen. Ze biedt betaalrekeningen, spaarrekeningen, creditcards, hypotheken, autoleningen en leningen voor kleine bedrijven. Ze heeft filialen, geldautomaten en biedt internetbankieren aan. Ze staat onder toezicht van overheidsinstanties en is verzekerd door een depositoverzekering.

Commerciële banken verdienen geld aan het verschil tussen de rente die ze aan spaarders betalen en de rente die ze aan leners in rekening brengen. Ze ontvangen ook vergoedingen voor hun diensten. De grootste commerciële banken, zoals JPMorgan Chase, Bank of America en Wells Fargo, hebben ook activiteiten op het gebied van investment banking, vermogensbeheer en handel. Deze combinatie van commercieel en investment banking werd beperkt door de Glass-Steagall Act van 1933, die de twee van elkaar scheidde. De Glass-Steagall Act werd in 1999 ingetrokken, waardoor de grenzen opnieuw vervaagden. De crisis van 2008 leidde tot nieuwe regelgeving, maar de grootste banken blijven gediversifieerd.

Het commerciële bankwezen is een concurrerende sector. Lokale banken concurreren met grote nationale banken, kredietunies en online banken. Online banken hebben lagere overheadkosten en kunnen hogere spaarrentes en lagere kosten bieden. Lokale banken bieden persoonlijke service en lokale kennis. Grote banken bieden gemak, technologie en een breed scala aan producten.

Commerciële banken zijn essentieel voor de economie. Ze kanaliseren spaargeld naar investeringen, verschaffen werkkapitaal aan bedrijven en faciliteren betalingen. Wanneer ze failliet gaan, zijn de gevolgen ernstig. Daarom zijn ze zo streng gereguleerd.