Een bus vervoert veel passagiers over een vaste route. Het is de ruggengraat van het openbaar vervoer. Een standaard stadsbus is 12 meter lang en biedt plaats aan 40 tot 70 mensen, afhankelijk van de zit- en staanplaatsen. Gelede bussen buigen in het midden en zijn tot 18 meter lang. Dubbeldekkers hebben twee verdiepingen en komen veel voor in Londen, Hongkong en Singapore.

Er bestaan ​​verschillende soorten bussen. Stadsbussen stoppen vaak en hebben een lage vloer voor gemakkelijk instappen. Intercitybussen hebben verstelbare stoelen, bagageruimtes en toiletten. Schoolbussen zijn geel geschilderd voor betere zichtbaarheid en hebben aparte zitvakken voor de veiligheid. Elektrische bussen komen steeds vaker voor, omdat ze stiller rijden en geen uitstoot hebben. Sommige steden gebruiken trolleybussen die stroom krijgen via bovenleidingen.

De bus heeft een sociale functie. Het is de meest betaalbare vorm van gemotoriseerd vervoer, gebruikt door mensen die zich geen auto kunnen veroorloven en door mensen die ervoor kiezen om niet te rijden. Een goed bussysteem vermindert files, verlaagt de uitstoot en verbindt wijken. Een slecht systeem is traag, onbetrouwbaar en onaangenaam.

Bus Rapid Transit (BRT) probeert de snelheid van de trein te combineren met de flexibiliteit van de bus. Speciale rijstroken, gelijkvloers instappen en vooraf betaalde tarieven zorgen ervoor dat bussen meer op treinen lijken. Steden van Bogotá tot Guangzhou hebben succesvolle BRT-systemen gebouwd.