Weidegrond is onbewerkt land dat gebruikt wordt voor begrazing, meestal te droog, te rotsachtig of te steil om te bewerken. Het beslaat ongeveer de helft van het aardoppervlak, van het westen van Amerika en het Australische binnenland tot de Sahel en de steppen van Centraal-Azië. Het grootste deel bestaat uit grasland, struikgewas of savanne.

Deze gronden worden op een zeer laagdrempelige manier beheerd. Een koe heeft soms tientallen hectares nodig om voldoende voer te vinden. De regenval is onvoorspelbaar en droogte is een terugkerend probleem. Herders en veehouders verplaatsen hun dieren met de seizoenen mee, op zoek naar gras. In sommige regio's delen wilde dieren het leefgebied met vee, en conflicten over water en voer zijn aan de orde van de dag.

Veelvoorkomende weidetypen

• Kortgras- en gemengdgrasprarie
• woestijnsteppe met struiken en alsem
• Tropische savanne en doornstruikgewas
• Alpen- en subalpiene weiden

Overbegrazing is de grootste bedreiging. Wanneer dieren te lang op dezelfde grond grazen, verdwijnen smakelijke planten, ontstaat kale grond en treedt erosie op. Rotatiebegrazing, rustperiodes en een veedichtheid afgestemd op de regenval zijn de standaardmethoden om grasland gezond te houden.