Bij hydrocultuur worden planten zonder aarde gekweekt. De wortels bevinden zich in een voedingsoplossing of in een inert medium zoals steenwol, perliet of kleikorrels, dat regelmatig met een dergelijke oplossing wordt bevochtigd. De plant krijgt precies wat hij nodig heeft, wanneer hij het nodig heeft.

Het idee is niet nieuw. De Hangende Tuinen van Babylon en de chinampa's van de Azteken maakten beide gebruik van watergebaseerde teeltmethoden. De moderne hydrocultuur is voortgekomen uit 19e-eeuwse experimenten van Wilhelm Knop en Julius von Sachs, die de precieze minerale oplossingen ontdekten die planten nodig hebben. Commerciële systemen kwamen na de Tweede Wereldoorlog op gang en leveren nu het hele jaar door sla, tomaten en kruiden aan supermarkten.

Gemeenschappelijke systemen

• Voedingsfilmtechniek: een dunne straal oplossing over blote wortels
• Diepwatercultuur: wortels zweven in een beluchte oplossing.
• Druppelen en eb en vloed: oplossing die met een timer aan een medium wordt toegediend
• Aeroponics: wortels worden besproeid met een voedingsoplossing.

Hydroponie verbruikt veel minder water dan teelt in de volle grond en voorkomt ziekten die via de bodem worden overgedragen. Het nadeel is de kosten. Pompen, lampen en klimaatbeheersing kosten veel geld, en een stroomstoring kan een gewas binnen enkele uren vernietigen.