Bij oude vliegtuigen waren de stuurknuppel en de stuurvlakken met kabels en stangen verbonden. Moderne vliegtuigen gebruiken draden en computers. Fly-by-wire vervangt de mechanische verbinding door elektronische signalen, en de vluchtbesturingscomputer bepaalt hoeveel elk stuurvlak moet bewegen.

De verandering bespaart gewicht en stelt ontwerpers in staat vliegtuigen te bouwen die met directe besturing instabiel zouden zijn. Zowel straaljagers als passagiersvliegtuigen maken er gebruik van. De computer kan ook limieten opleggen, waardoor de piloot de romp niet overbelast of een overtrek veroorzaakt.

Gangbare architecturen

• Analoge fly-by-wire in vroege systemen
• Digitale fly-by-wire met redundante computers
• Power-by-wire voor elektrisch aangedreven oppervlakken
• Hybride systemen met behoud van een deel van de mechanische back-up.

Redundantie is cruciaal. Meerdere computers stemmen over elk commando en een defect kanaal wordt automatisch geïsoleerd. Wanneer het systeem niet goed functioneert, hebben piloten ongelukken veroorzaakt door tegen de automatisering in te gaan in plaats van deze te begrijpen.