Biyoyakıt, yakın zamanda yaşamış biyolojik materyalden elde edilen herhangi bir yakıttır. Odun, mahsul artıkları, algler ve hayvan atıkları bu kategoriye girer. Bu kategoriye etanol, biyodizel, biyogaz ve katı biyokütle peletleri dahildir. Ortak nokta, yakıttaki karbonun milyonlarca yıl önce oluşmuş yeraltı yataklarından değil, yakın zamanda atmosferden gelmiş olmasıdır.

Biyoyakıtlar nesillere ayrılır. Birinci nesil yakıtlar mısır ve şeker kamışı gibi gıda ürünlerinden elde edilir. İkinci nesil yakıtlar saman, odun yongası ve enerji otları gibi gıda dışı kaynakları kullanır. Üçüncü nesil yakıtlar ise alglerden elde edilir. Her nesil, bir önceki neslin sorunlarından kaçınmaya çalışır.

Vaat edilen şey karbon nötrlüğüdür. Bitkiler büyürken CO2'yi emer. Yakıtın yakılması ise CO2'yi geri salar. Teoride, net artış sıfırdır. Pratikte ise tarım, işleme ve ulaşım, genellikle fosil yakıtlardan elde edilen enerjiyi kullanır. Gerçek karbon dengesi, yakıtın nasıl üretildiğine bağlıdır. Bazı biyoyakıtlar emisyonları önemli ölçüde azaltırken, diğerleri neredeyse hiç fayda sağlamaz.

Yaygın biyoyakıtlar

• Mısır veya şeker kamışından elde edilen etanol
• Yağlardan ve katı yağlardan elde edilen biyodizel
• Atıklardan biyogaz elde edilmesi
• Odun peletleri
• Alg yakıtları