Bazı hayvanlar uzuvlarını yeniden çıkarır. İnsanlar ise çıkarmaz. Rejeneratif tıp bunu değiştirmeyi amaçlar. Hasar görmüş hücreleri, dokuları ve organları onarmayı, değiştirmeyi veya yeniden oluşturmayı hedefler. Kök hücre biyolojisi, doku mühendisliği, gen terapisi ve malzeme bilimini birleştirir. Amaç sadece hastalığı tedavi etmek değil, işlevi geri kazandırmaktır.

Bu alanda çeşitli yaklaşımlar mevcuttur. Hücre tedavisi, hasarlı dokuyu onarmak için hücreler gönderir. Kök hücre nakilleri halihazırda bazı kan kanserlerini ve bağışıklık bozukluklarını tedavi etmektedir. Doku mühendisliği, laboratuvarda iskeleler üzerinde yedek dokular yetiştirir. Gen terapisi, dejenerasyona neden olan genetik kusurları düzeltir. Organ biyobaskısı, hastanın kendi hücrelerinden işlevsel organlar oluşturmayı amaçlar.

Karşılaşılan zorluklar çok büyük. Hücrelerin hayatta kalması, entegre olması ve vücutta işlev görmesi gerekiyor. İskelet yapıların biyolojik olarak uyumlu olması ve doğru hızda parçalanması şart. Bağışıklık sisteminin nakledilen materyali reddetmemesi gerekiyor. Ve rejenerasyonun biyolojisi hala yeterince anlaşılmamış durumda. Deri ve karaciğer gibi bazı dokular iyi bir şekilde rejenerasyon gösterirken, kalp kası ve nöronlar gibi diğerleri göstermiyor.

Rejeneratif tıp henüz rutin bir uygulama değil. Çoğu tedavi deneysel veya sınırlı. Ancak alan ilerliyor. Makula dejenerasyonu, kıkırdak onarımı ve kalp yetmezliği için kök hücre tedavileri klinik denemelerde. Zaman çizelgesi belirsiz olsa da, umut gerçek.