Vóór de komst van stuurbekrachtiging was parkeren met een grote auto een behoorlijke inspanning. Het stuurwiel was via een versnellingsbak rechtstreeks met de wielen verbonden, en de bestuurder moest tegen elk grammetje gewicht aan de voorkant vechten. Stuurbekrachtiging veranderde dat door hydraulische of elektrische ondersteuning toe te voegen.

Chrysler introduceerde hydraulische stuurbekrachtiging in de Imperial uit 1951. Een riemaangedreven pomp bracht vloeistof onder druk, en een regelklep leidde die druk naar een zuiger die hielp bij de beweging van het stuurmechanisme. Het systeem werkte tientallen jaren goed. Het lekte echter wel, maakte een piepend geluid en kostte de motor wat vermogen.

Hydraulisch versus elektrisch

• Hydraulisch: riemaangedreven pomp, vloeistofleidingen, constante bediening.
• Elektrisch: motor op de stuurkolom of het stuurhuis, geen vloeistof.
• Elektrische systemen besparen brandstof omdat ze alleen stroom verbruiken tijdens het sturen.
• Elektrische systemen maken een instelbare stuurbekrachtiging en zelfparkeerfuncties mogelijk.

Elektrische stuurbekrachtiging heeft in nieuwe auto's de hydraulische systemen grotendeels vervangen. Het maakt rijstrookassistentie en automatisch parkeren mogelijk, omdat de auto zelf kan sturen. Sommige liefhebbers klagen dat elektrische systemen gevoelloos aanvoelen in vergelijking met een goed afgestelde hydraulische stuurinrichting. Die afweging levert echter efficiëntie en rijhulpfuncties op, en de meeste kopers accepteren dat.