Seyyahlar, çevreyi koruma ve yerel halkın refahını artırma gibi açık amaçlarla doğal alanları ziyaret ederler. Bu yaklaşım ekoturizmdir. Düşük etki ve eğitimsel değer, temel beklentilerdir.

Faaliyetler genellikle rehber eşliğinde vahşi yaşam gözlemi, koruma altındaki alanlarda yürüyüş ve ekolojik ayak izini en aza indirgemek üzere tasarlanmış konaklama yerlerinde kalmayı içerir. Gerçek ekoturizm ilkelerini izleyen işletmeciler grup boyutlarını sınırlandırır, yerel rehberler istihdam eder ve koruma projelerine katkıda bulunur. Sertifikasyon programları, ciddi uygulayıcıları yüzeysel pazarlamadan ayırt etmeyi amaçlar.

İyi yapıldığında, ekoturizm, habitatları sömürmek yerine korumaya yönelik ekonomik teşvikler sağlar. Kötü yapıldığında ise, hassas yerlere ziyaretçi baskısını artırır. İşletmecileri araştıran ve vahşi yaşam mesafesi ve atık konusunda yönergeleri izleyen gezginler, bu uygulamanın anlamlı kalmasına yardımcı olur.

En iyi ekoturizm, hem ziyaretçiyi hem de bölgeyi daha iyi bilgilendirir ve daha az zarar görmesini sağlar.