Protez, eksik bir vücut parçasının yerini alır. Çoğu uzuvdur: kollar, eller, bacaklar, ayaklar. Bazıları kozmetiktir. Diğerleri ise hareket ve bağımsızlığı geri kazandırmak için tasarlanmış fonksiyonel protezlerdir. Bu alan tıp, mekanik ve robotik alanlarının kesiştiği noktada yer almaktadır.

Vücut gücüyle çalışan protezler kablolar ve bağlantı elemanları kullanır. Kullanıcının omzu veya kalan uzvu bir kabloyu çekerek bir kancayı açar veya dirseği büker. Dayanıklı ve hafiftirler. Miyoelektrik protezler, kas sinyallerini okumak için deriye yerleştirilen elektrotlar kullanır. Sinyal, protez eldeki bir motoru çalıştırır. Mikroişlemcili dizler, sensörler kullanarak sönümlemeyi gerçek zamanlı olarak ayarlar ve kullanıcıların merdivenlerden daha doğal bir şekilde inmelerini sağlar.

Protez türleri

• Pasif: kozmetik, hareketli parçası yok.
• Vücut gücüyle çalışır: kablolar ve bağlantı elemanları, kullanıcı tarafından yönlendirilir.
• Miyoelektrik: kas sinyaliyle kontrol edilen, motorlu.
• Mikroişlemci: sensör kontrollü, uyarlanabilir.
• Osseointegrasyonlu: doğrudan kemiğe bağlı.

Karşılaşılan zorluklar konfor, kontrol ve geri bildirimdir. Protez soketi tam olarak oturmalıdır, aksi takdirde ağrıya ve cilt hasarına neden olur. Kontrol, mevcut kas sinyallerinin sayısıyla sınırlıdır. Geri bildirim neredeyse yok denecek kadar azdır. Kullanıcı protez elin neye dokunduğunu hissedemez. Araştırmalar, sinirlerin daha fazla kontrol sinyali sağlamak üzere yeniden yönlendirildiği hedefli kas yeniden sinirlemesi ve sinirleri uyararak dokunma hissi yaratan duyusal geri bildirim ile bu sorunu çözmeyi amaçlamaktadır. Gelişmiş protezler pahalıdır ve her yerde bulunmaz. Ancak birçok kullanıcı için iyi bir protez dönüştürücüdür. Çoğu insanın doğal kabul ettiği işlevi geri kazandırır.