Proteza zastępuje brakującą część ciała. Większość to kończyny: ramiona, dłonie, nogi, stopy. Niektóre mają charakter kosmetyczny. Inne są funkcjonalne, zaprojektowane w celu przywrócenia sprawności ruchowej i niezależności. Dziedzina ta leży na styku medycyny, mechaniki i robotyki.

Protezy zasilane siłą ciała wykorzystują kable i uprzęże. Ramię lub lewa kończyna użytkownika pociąga za linkę, aby otworzyć hak lub zgiąć łokieć. Są trwałe i lekkie. Protezy mioelektryczne wykorzystują elektrody umieszczone na skórze do odczytywania sygnałów mięśniowych. Sygnał ten napędza silnik w protezie dłoni. Mikroprocesorowe kolana wykorzystują czujniki do regulacji tłumienia w czasie rzeczywistym, umożliwiając użytkownikom schodzenie po schodach w bardziej naturalny sposób.

Typy protez

• Pasywny: kosmetyczny, bez ruchomych części.
• Napędzane przez ciało: kable i uprząż, sterowanie przez użytkownika.
• Mioelektryczny: sterowany sygnałami mięśniowymi, zmechanizowany.
• Mikroprocesor: sterowany czujnikiem, adaptacyjny.
• Osseointegrowane: bezpośrednio połączone z kością.

Wyzwaniem jest komfort, kontrola i sprzężenie zwrotne. Lej protezy musi być idealnie dopasowany, w przeciwnym razie powoduje ból i uszkodzenia skóry. Kontrola jest ograniczona liczbą dostępnych sygnałów mięśniowych. Sprzężenie zwrotne jest praktycznie nieobecne. Użytkownik nie czuje, czego dotyka proteza dłoni. Badania mają na celu rozwiązanie tego problemu poprzez ukierunkowaną reinerwację mięśni, gdzie nerwy są przekierowywane w celu dostarczenia większej ilości sygnałów kontrolnych, oraz poprzez sprzężenie zwrotne sensoryczne, które stymuluje nerwy, aby wywoływać wrażenia dotykowe. Zaawansowane protezy są drogie i niedostępne na całym świecie. Jednak dla wielu użytkowników dobra proteza to prawdziwa rewolucja. Przywraca funkcje, które większość ludzi uważa za oczywiste.