Sosyologlar ve kamuoyu, yeni inançlara sahip ve yoğun bağlılık talep eden küçük bir dini grubu bazen "tarikat" olarak nitelendirir. Bu terim tartışmalıdır. Akademisyenler genellikle "yeni dini hareket" gibi tarafsız bir dil kullanmayı tercih ederken, halk arasında kullanılan bu terim manipülasyon veya tehlike gibi güçlü olumsuz çağrışımlar taşır.

Tarikat olarak adlandırılan gruplar genellikle karizmatik bir lider, yüksek düzeyde bağlılık, kendine özgü uygulamalar ve çevre toplumla gerilim özelliklerine sahiptir. Bazıları küçük ve kısa ömürlü kalırken, diğerleri tanınmış mezheplere dönüşür. Tarihsel örnekler, günümüzün yerleşik dinlerinin oluşum dönemlerinde bazen tarikat olarak görüldüğünü göstermektedir.

Zorlayıcı kontrol, mali sömürü veya aileden izolasyonla ilgili endişeler, kamuoyunda şüpheyi körüklüyor. Doğru değerlendirme, salt inancın yeniliğinden ziyade gerçek uygulamalara dikkat etmeyi gerektirir. Kelime, basit bir aşağılayıcı anlamda kullanıldığında, ortaya koyduğundan daha fazlasını gizleyebilir.

Etiketten ziyade dikkatli bir açıklama hâlâ daha önemlidir.