Bir konut sakini, dairenin tamamına sahip olmak yerine, binanın sahibi olan bir şirkette hisse sahibi olur. Bu yapıya kooperatif denir. Hisseler, sahibine belirli bir daire için mülkiyet hakkı tanır.

Kooperatifler bazı büyük şehirlerde yaygındır. Hissedarlar tarafından seçilen yönetim kurulları, yeni alıcıları onaylar, kuralları belirler ve bina finansmanını yönetir. Finansman genellikle geleneksel bir ipotek yerine hisse senedi kredisi şeklinde sağlanır. Aylık bakım ücretleri, binanın ipotek borcunu, vergilerini ve işletme maliyetlerini karşılar.

Yönetim kurulları seçici olabilir ve bazen mali veya diğer nedenlerle başvuranları reddedebilir. Onay süreci nedeniyle yeniden satışlar, kat mülkiyeti satışlarından daha uzun sürebilir. Sıkı topluluk kontrolüne değer veren ve pay yapısından memnun olan sakinler için kooperatifler, kalıcı bir konut biçimi olmaya devam etmektedir.

Mülkiyet, gayrimenkul yerine hisse senedi söz konusu olduğunda farklı bir anlam kazanır.