Küçük bir örümceğin görüntüsü, kişi tepkisinin aşırı olduğunu bilse bile, ezici bir korkuya, kalp çarpıntısına ve acil bir kaçma ihtiyacına neden olur. Fobi, belirli bir nesneye, duruma veya aktiviteye karşı duyulan yoğun, kalıcı ve mantıksız bir korkudur.

Özgül fobiler hayvanlara, yüksekliklere, uçmaya, kana veya diğer sınırlı tetikleyicilere odaklanır. Sosyal kaygı bozukluğu, sosyal durumlarda incelenme korkusunu içerir. Agorafobi ise kaçmanın zor olabileceği durumlardan duyulan korkuyu içerir. Kaçınma davranışı, durumun güvenli olduğuna dair yeni bir öğrenmeyi engelleyerek korkuyu sürdürür.

Maruz bırakma terapisi (korkulan uyaranla kademeli ve kontrollü yüzleşme) oldukça etkilidir. Bilişsel teknikler, felaket senaryolarına yönelik tahminleri ele alır. İlaç tedavisi kısa vadede yardımcı olabilir ancak tek başına kalıcı bir değişiklik yaratmaz. Fobiler, korku öğrenmesinin gerçek tehlikeden nasıl bağımsız hale gelebileceğini ve yine de davranışı nasıl domine edebileceğini göstermektedir.

Korkulan nesnenin nesnel olarak tehlikeli olması gerekmez; korkunun mutlak hissedilmesi için yeterlidir.