Ortada acil bir tehdit olmasa bile dinmeyen endişe, klinik kaygı bozukluğunu tanımlar. Vücut sürekli tetikte kalır; kalp atış hızı yükselir, kaslar gerilir, dikkat olası tehlikeye odaklanır.

Kaygı bozuklukları çeşitli şekillerde ortaya çıkar: konudan konuya atlayan genel kaygı, uyarı vermeden ortaya çıkan panik ataklar, sıradan etkileşimleri tehlikeli hissettiren sosyal kaygı ve belirli nesnelere veya durumlara kilitlenmiş özgül fobiler. Genetik, mizaç ve öğrenme geçmişi bunların hepsine katkıda bulunur. Kronik stres, alarm sisteminin devreye girdiği eşiği düşürebilir.

Etkili tedaviler arasında, felaketçi düşüncelere meydan okuyan bilişsel-davranışçı teknikler, kaçınmayı kademeli olarak azaltan maruz kalma terapisi ve gerektiğinde fizyolojik uyarılmayı azaltan ilaçlar yer alır. Birçoğu, kişiyi gerçek zorluklara hazırlayarak yine de faydalı bir amaca hizmet edebilir; sorun, günlük yaşamı istila edip olası eylem alanını daralttığında ortaya çıkar.

• Tehditle orantısız aşırı korku veya endişe
• Fiziksel ve bilişsel belirtilere neden olur.
• Çeşitli bilinen hastalık biçimlerinde ortaya çıkar.
• Terapiye ve bazen de ilaçlara yanıt verir.