Tat alma veya gustasyon, tükürükte çözünmüş maddeleri algılayan kimyasal bir duyudur. Temel nitelikleri tatlı, ekşi, tuzlu, acı ve umami'dir; ek nitelikler üzerinde araştırmalar devam etmektedir.

Tat alma reseptör hücreleri, dildeki ve ağız boşluğunun diğer bölgelerindeki tat tomurcuklarında kümelenmiştir. Farklı reseptör mekanizmaları farklı nitelikleri algılar: iyon kanalları tuz ve ekşi için, G-protein bağlantılı reseptörler ise tatlı, acı ve umami için kullanılır. Sinyaller, kranial sinirler yoluyla beyin sapına, talamusa ve tat alma korteksine ulaşır. Tat, lezzet deneyimini oluşturmak için koku ile yakından işbirliği yapar; koku engellendiğinde, lezzetin büyük bir kısmı kaybolur.

Acı bileşiklere duyarlılık genetik olarak değişir ve toksinleri tespit etmek için evrimleşmiş olabilir. Tatlı ve tuzlu tatlara olan tercih yaşamın erken dönemlerinde mevcuttur; acı ve ekşi tatların kabulü genellikle öğrenme gerektirir. Tat alma bozuklukları ilaç kullanımı, enfeksiyon veya nörolojik hasar sonucu ortaya çıkabilir ve yaşam kalitesini önemli ölçüde düşürebilir.

Dilin çözünmüş kimyasalları algılaması, lezzetin daha zengin bir deneyiminin sadece başlangıcıdır.