Denge noktası, bir bireyin ağırlığının veya diğer fizyolojik değişkenlerinin düzenlendiği teorik olarak tercih edilen seviyedir. Homeostatik mekanizmaların, iştahı ve metabolizmayı ayarlayarak bu seviyeyi koruduğu düşünülmektedir.

Vücut ağırlığı ideal değerin altına düştüğünde açlık artar ve metabolizma hızı düşebilir, bu da kilo alımını teşvik eder. Ağırlık ideal değerin üzerine çıktığında ise iştah azalabilir ve metabolizma hızlanabilir. Bu kavram, birçok insanın diyet yaptıktan sonra verdiği kiloları geri almasının nedenini açıklamaya yardımcı olur: düzenleyici sistem, düşük ağırlığı düzeltilmesi gereken bir sapma olarak ele alır. İkiz ve evlat edinme çalışmaları, ideal değerin kısmen kalıtsal olduğunu göstermektedir.

Basit denge noktası modeli geliştirilmiştir. Bazı araştırmacılar, ağırlığın sabit bir hedef etrafında aktif olarak korunmasından ziyade, birden fazla faktörün dengesinde istikrara kavuştuğu bir yerleşme noktası yaklaşımını tercih etmektedir. Çevresel değişiklikler (gıdaların kalori yoğunluğu, fiziksel aktivite seviyeleri) ağırlığın istikrara kavuştuğu seviyeyi değiştirebilir. Bununla birlikte, korunan bir vücut ağırlığı aralığı fikri, obezite araştırmalarında ve klinik uygulamada etkili olmaya devam etmektedir.

Vücut, belirli kilo seviyelerini korunması gereken hedefler olarak algılıyor gibi görünüyor.